محمد ابراهيم آيتى
104
تاريخ پيامبر اسلام ( فارسي )
آخرين دستور با نزول آيههاى « فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ » [ 1 ] در سورهء حجر ، رسول خدا دستور يافت تا يكباره دعوت خويش را علنى و عمومى سازد ، و از آزار مشركان نهراسد و كارشان را به خدا واگذارد . يعقوبى مىنويسد : رسول خدا سه سال در مكّه امر رسالت خود را پوشيده مىداشت و به يگانگى و پرستش خداى عزّ و جلّ و اقرار به پيامبرى خويش دعوت مىكرد ، و هرگاه بر گروهى از قريش مىگذشت مىگفتند : جوان « بنى عبد المطّلب » از آسمان سخن مىگويد ، تا آن كه خدايانشان را بر آنان عيب گرفت ، و از هلاكت پدرانشان كه كافر مردهاند سخن گفت ، و به دستور خداى عزّ و جلّ دعوت خود را آشكار و علنى ساخت . و در « أبطح » به پا ايستاد و گفت : [ 2 ] « منم رسول خدا ، شما را به عبادت خداى يكتا ، و ترك عبادت بتهائى كه نه سود مىدهند و نه زيان مىرسانند ، و نه مىآفرينند و نه روزى مىدهند و نه زنده مىكنند و نه مىميرانند دعوت مىكنم » .
--> [ 1 ] - سورهء 15 ، آيات 94 - 95 . [ 2 ] - « إنّى رسول اللّه ، أدعوكم إلى عبادة اللّه وحده و ترك عبادة الأصنام الّتى لا تنفع و لا تضرّ و لا تخلق و لا ترزق و لا تحيى و لا تميت » . به روايت على بن ابراهيم قمّى ، رسول خدا پس از سه سال دعوت پنهانى و نزول آيهء « فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ » بيرون آمد ، و چنين خطبه خواند : يا معشر قريش و يا معشر العرب ، أدعوكم إلى عبادة اللّه ، و خلع الأنداد و الاصنام ، و أدعوكم إلى شهادة أن لا إله إلّا اللّه ، و أنّى رسول اللّه ، فأجيبونى تملكوا بها العرب و تدين بها لكم العجم و تكونون ملوكا فى الجنّة ( ر . ك : إعلام الورى ، ص 49 ) .